آرشیو اردیبهشت ماه 1402

در کل، 5 کلاس استیل ضد زنگ وجود دارد. این دسته ها شامل استیل های زنگ نزن فریتی، استیل های زنگ نزن آستنیتی، استیل های زنگ نزن مارتنزیتی، استیل های زنگ نزن دوبلکس و استیل های زنگ نزن سخت کننده بارش می شوند.
در حالی که همه این کلاس‌های استیل ضد زنگ به یک شکل مفید هستند، شاید شناخته‌شده‌ترین آن‌ها کلاس آستنیتی باشد. حاوی آلیاژهای محبوب 304 309، 310، 321 و 316، استیل های زنگ نزن آستنیتی در تعدادی از کاربردها استفاده می شود.
قوام استیل زنگ نزن آستنیتی
استیل های زنگ نزن آستنیتی آلیاژهای کروم، آهن و نیکل هستند که از 16 تا 26 درصد کروم و بین 6 تا 22 درصد نیکل تشکیل شده است. آنها کربن بسیار کمی دارند و گاهی اوقات حاوی ردپایی از فلزات دیگر هستند.تفاوت استیل های زنگ نزن آستنیتی با سایر استیل های زنگ نزن در محتوای نیکل آنهاست. نیکل یک فلز گران قیمت است و در حالی که قابلیت های منحصر به فردی را برای استیل های زنگ نزن آستنیتی ارائه می دهد، قیمت آنها را نیز بالا می برد.
خواص استیل زنگ نزن آستنیتی
مانند تمام کلاس‌های استیل ضد زنگ، فولادهای زنگ نزن آستنیتی دارای خواص و ویژگی‌های منحصربه‌فردی هستند. از میان این خصوصیات، موارد زیر بارزترین آنهاست.
غیر مغناطیسی
در حالی که اکثریت قریب به اتفاق استیل های زنگ نزن مغناطیسی هستند، همه انواع استیل های زنگ نزن آستنیتی غیر مغناطیسی هستند. این تنها کلاس استیل های ضد زنگ است که این تمایز را دارد.
مقاوم در برابر خوردگی
یکی از ویژگی های اولیه استیل زنگ نزن آستنیتی مقاومت در برابر خوردگی آن است. یکی از مقاوم‌ترین کلاس‌های لوله استیل درزدار 316 ضد زنگ موجود در برابر خوردگی، در برابر اکسیداسیون و زوال در حضور آب شیرین، آب شور و مواد شیمیایی ساینده مقاوم است.
قابلیت جوشکاری
استیل های زنگ نزن آستنیتی جوش پذیرترین استیل های زنگ نزن موجود هستند. آنها قادر به انجام تمام فرآیندهای جوشکاری معمولی هستند، تنها در معرض خطر چند مشکل هستند که رایج ترین آنها ترک حرارتی است.
همانطور که گفته شد، تا زمانی که آماده سازی مناسب قبل از جوشکاری انجام شود، استیل های زنگ نزن آستنیتی هیچ مشکل زیبایی یا عملکردی ندارند.
شکل پذیری
در حالی که آنها دقیقاً شکل پذیرترین استیل های زنگ نزن موجود نیستند، استیل های زنگ نزن آستنیتی هنوز نسبتاً شکل پذیر هستند. آنها را می توان فشار داد و شکل داد تا با پیکربندی های مختلف روبرو شوند.
سختی
استیل های زنگ نزن آستنیتی از سخت‌ترین فولادهای موجود هستند که می‌توانند ضربه‌های فیزیکی شدید را در مدت زمان طولانی تحمل کنند. با داشتن استحکام کششی بالا، با دوام خود برجسته می شوند.
کاربردهای استیل های زنگ نزن آستنیتی
استیل های زنگ نزن آستنیتی به دلیل ویژگی‌های متنوعی که دارند، برای کاربردهای متنوعی استفاده می‌شوند. اکثریت قریب به اتفاق صنایع تولیدی به 
نحوی از آنها استفاده می کنند.آلیاژ 304 در همه چیز از کارد و چنگال گرفته تا سینک آشپزخانه تا مخازن ذخیره سازی و موارد دیگر استفاده می شود. در صنایع غذایی بسیار رایج است.آلیاژهای 316 و 318 در صنایع فرآوری شیمیایی بسیار متداول هستند، زیرا اغلب از آنها برای ساخت لوله، شیر و غیره استفاده می شود.آلیاژ 310 اغلب برای کارخانه های فرآوری سنگ معدن / استیل استفاده می شود - تجهیزات ذوب و ذوب استیل، تجهیزات ریخته گری مداوم؟ و ?پالایش نفت آلیاژ 309 در کوره ها، کوره های بستر سیال، تجهیزات آسیاب کاغذ و پالایش نفت کاربرد دارد.شما می توانید آلیاژ 321 را در طیف گسترده ای از محصولات با حرارت بالا، از جمله پس سوز، جبران کننده ها، کوره ها و غیره پیدا کنید. این آلیاژ تثبیت شده است و قادر به مقاومت در برابر حرارت و خوردگی است در اصل، استیل ضد زنگ آستنیتی در همه جا استفاده می شود. این رایج ترین کلاس استیل ضد زنگ موجود است که لیستی از کاربردهای بی پایان را در خود جای می دهد.

استیل های زنگ نزن به طور سنتی در کاربردهایی که نیاز اولیه آن مقاومت در برابر خوردگی است، مشخص شده است. با این حال، از زمان اختراع آنها در بیش از 100 سال پیش، استیل های ضد زنگ برای ویژگی های دیگری مانند دوام، تطبیق پذیری، کیفیت، پایداری، بهداشت و جذابیت زیبایی شناخته شده اند. این ترکیبی از خواص است که باعث شده است لوله استیل زنگ نزن به مواد منتخب در کاربردهای مختلف تبدیل شوند، از ظروف و ظروف آشپزخانه مورد استفاده برای تهیه غذا، در طیف وسیعی از کاربردها در صنعت حمل و نقل، به عنوان تجهیزات فرآیند در مواد غذایی و صنعت نوشابه، برای ساخت محصولات دارویی، در زمینه پزشکی، تا کاربردهای بسیار سخت در صنایع فرآوری شیمیایی و تولید برق.

چه چیزی استیل های ضد زنگ را ضد زنگ می کند؟

استیل های ضد زنگ حاوی حداقل 10.5 درصد کروم هستند و این یک لایه غیرفعال غنی از کروم را روی سطح فولاد تشکیل می دهد. این لایه غیرفعال است که به استیل ضد زنگ مقاومت در برابر خوردگی می دهد. با این حال، کلید استیل ضد زنگ این است که لایه غیرفعال خود ترمیم می شود. برخلاف استیل کربنی روکش شده که در صورت خراشیدگی یا آسیب دیدگی روکش زنگ زده یا خورده می شود، فولاد ضد زنگ توانایی بازسازی و ترمیم خود به خود لایه غیرفعال را دارد. این مقاومت در برابر خوردگی و خواص لایه غیرفعال است که فولاد ضد زنگ را در بسیاری از
کاربردها به گزینه ایده آلی تبدیل می کند.

کدام عناصر آلیاژی بر مقاومت در برابر خوردگی تاثیر می گذارد؟

استیل ضد زنگ آلیاژی بالاتر می تواند در برابر محلول های کلرید، اسیدی یا قلیایی بسیار تهاجمی مقاومت کند، در حالی که استیل های زنگ نزن آلیاژی پایین تر می توانند در برابر خوردگی جو مقاومت کنند. به طور کلی، افزایش کروم مقاومت به خوردگی عمومی را بهبود می بخشد، در حالی که افزایش کروم، نیتروژن و مولیبدن مقاومت به خوردگی حفره ای را افزایش می دهد. خوردگی حفره ای شکل موضعی خوردگی است که می تواند منجر به سوراخ های کوچکی در استیل ضد زنگ شود. هالیدها مانند کلریدها شایع ترین علت خوردگی حفره ای هستند. معادل مقاومت حفره ای می تواند اثر ترکیب شیمیایی را بر مقاومت حفره ای یک درجه استیل ضد زنگ خاص خلاصه کند.
عناصر دیگر مانند مس، تنگستن، تیتانیوم و نیوبیم می‌توانند مقاومت در برابر خوردگی را نسبت به سایر محیط‌های خورنده خاص بهبود بخشند.
مقاومت در برابر اکسیداسیون در دماهای بالاتر را می توان با افزایش سطوح کروم و سیلیکون بهبود بخشید، در حالی که افزایش محتوای نیکل باعث بهبود مقاومت در برابر پوسته شدن لایه اکسیدی تشکیل شده در این دماهای بالا می شود. گریدهای مقاوم در برابر حرارت استیل های ضد زنگ می توانند در برابر اکسیداسیون تا دمای 1200 درجه سانتیگراد مقاومت کنند.
بنابراین آگاهی از کاربرد و محیط خورنده امکان انتخاب مناسب ترین و مقرون به صرفه ترین درجه را فراهم می کند.

خواص استیل ضد زنگ چیست؟

سه گروه اصلی از استیل های زنگ نزن وجود دارد که بر اساس ریزساختار آنها (یا آرایش کریستالی اتم ها) به عنوان آستنیتی (شامل حدود 73 درصد از کل استیل های زنگ نزن)، فریتی (حدود 20٪) یا دوبلکس (حدود 1٪) طبقه بندی می شوند. با تعادل مارتنزیتی، بارش سخت شده یا ناشناخته. جدا از خواص مقاوم در برابر خوردگی، دلایل زیادی برای مشخص کردن استیل ضد زنگ وجود دارد. به عنوان مثال، استحکام استیل ضد زنگ اجازه می دهد تا از مقاطع نازک تری نسبت به بسیاری از مواد دیگر استفاده شود. برخی از گریدهای استیل های زنگ نزن، مانند استیل های ضد زنگ دوبلکس، دارای استحکام دو برابر درجه آستنیتی یا فریتی هستند.
اگر شکل‌پذیری و شکل‌پذیری، مانند کاربردهای کشش عمیق (مانند قابلمه‌ها، تابه‌ها و سینک‌ها) حیاتی هستند، استیل های زنگ نزن آستنیتی خواص برجسته‌ای دارند. استیل های زنگ نزن آستنیتی همچنین در دماهای بسیار پایین، حتی تا دمای نیتروژن مایع، سخت باقی می مانند، که آنها را برای کاربردهای برودتی مناسب می کند. آنها پس از جوشکاری این چقرمگی را حفظ می کنند و بنابراین برای کاربردهایی مانند مخازن فرآیند و فشار نیز مناسب هستند. از طرف دیگر، استیل های ضد زنگ مارتنزیتی بسیار سخت هستند، اما چقرمگی و شکل پذیری کمتری دارند. آنها برای چاقوها و تیغه ها و غیره ایده آل هستند زیرا لبه های تیز را حفظ می کنند و همچنین اجزای سایش مانند نوار نقاله های زنجیره ای را دارند. استیل های زنگ نزن فریتی ترکیب جذابی از خواص از نظر استحکام و شکل پذیری دارند، اما در گیج های ضخیم تر (> 2.5 میلی متر) چقرمگی ضعیفی دارند و در هنگام جوشکاری چقرمگی ضعیفی دارند. بنابراین کاربرد آنها محدود به کاربردهای گیج نازک است، اما به طور قابل توجهی ارزان تر از فولادهای زنگ نزن آستنیتی هستند زیرا حاوی نیکل نیستند. استثنای این چقرمگی کم 3CR12 و 3CR12L است. این رنگ فریتی مفید است
استیل های ss سخت هستند، حتی در صورت جوشکاری، و می توانند در گیج های تا 30 میلی متر استفاده شوند.استیل های زنگ نزن 100% بدون افت کیفیت قابل بازیافت هستند، مهم نیست که این فرآیند چند بار تکرار شود. زمانی که محصولات به پایان عمر مفید خود می رسند، 90 درصد استیل ضد زنگ جمع آوری و بازیافت می شود. هر جسم استیل ضد زنگ دارای میانگین محتوای بازیافتی حدود 60٪ است.